Sfeerverslag
Dektse Dance Night 2001 deksels druk!
Zaterdag 1 september 2001 vond in Alphen de eerste editie van de Dektse Dance Night plaats. Een dansfeest voor de jeugd en door de jeugd. “Volle bak ambiance” was de gevleugelde kreet onder de jeugdige vrijwilligers. Het liep storm zaterdagavond, zo erg zelfs dat we, tot onze spijt, zelfs mensen niet meer konden toelaten vanwege veiligheidsoverwegingen.
We begonnen donderdagavond met opbouwen van de festivalweide aan de St Janstraat/Prinsen Hoeflaan. Eerst de tent, waar het allemaal in moest gaan gebeuren. Een drukte van jewelste, kijkers en kletsers, maar iedereen deed iets, en binnen korte tijd stond het gevaarte overeind. Intussen was de evenementencommissie voor een laatste overleg bijeen, dit om de spreekwoordelijke puntjes op de i te zetten.
Vrijdagmorgen begon een kleine groep met het aanvoeren van materialen om het buitenterrein te maken; bouwhekken, dranghekken, toiletwagen. In de loop van de middag werden nog andere spullen door bevriende bedrijven afgeleverd. Iets later op de middag begonnen de spullen van de drank aan te komen, tapinstallaties, uitgiftebalies en tentjes. We konden beginnen aan het opstellen van de eettent, de entree en de bouwhekken om het terrein mee af te zetten. Intussen was een andere groep bezig het podium op te bouwen, waar de DJ op plaats zou kunnen nemen. Vrijdagavond begon het allemaal al aardig vorm te krijgen en omdat er inmiddels al kostbare spullen in de tent stonden bleven een aantal van de vrijwilligers slapen. Tot hun ontsteltenis werden ze ’s nachts opgeschrikt door bezoekers. Personeel van Dickies uit Baarle kwamen, op eigen initiatief eten brengen. Bitterballen, broodjes en nog meer van dat alles. De bitterballen zijn niet opgegeten; ze vlogen door de lucht! De broodjes dienden als ontbijt.
Op zaterdagmorgen moest het toch gaan gebeuren. Michel Stoffels Music Services stonden precies op de afgesproken tijd voor de deur, om de geluid- en lichtinstallatie op te bouwen. Intussen werd er druk gesjouwd met van alles en nog wat, wat je nodig hebt om een dansfeest als dit, leuk aan te kleden. De indeling van de bars werd nog wat veranderd, zodat we ook een buitenbar hadden. Er verschenen zo hier en daar al wat zweetdruppeltjes op de voorhoofden van de vrijwilligers van het type “niet lullen maar pellen” Het tijdstip van aanvang feest begon steeds naderbij te komen en we waren nog niet helemaal klaar. Nog de laatste hand gelegd aan het parkeerterrein. Voor de liefhebbers kon er voetbal worden gekeken, jammer voor hen dat het Nederlands elftal er niet veel van bakte, maar het heeft de stemming nauwelijks beïnvloed. Ondertussen werkte de elektriciteitploeg noest verder; met 2 aggregaten, gescheiden groepen, noodverlichting enzovoorts , hadden we een installatie waar menig officieel installateur jaloers op zou kunnen zijn. Intussen had onze waterman ook al de nodige nattigheid op zijn plek weten te krijgen zodat de bars konden worden afgevuld. De drank was gearriveerd, koelkasten op zijn plek, bekers uitgepakt en flessen fris uitgestald.
Intussen waren er ’s middags al mensen aan de tent geweest voor kaartjes, we moesten ze teleurstellen, alle kaarten waren uitverkocht maar we verzekerden hen, dat als ze ’s avonds op tijd zouden zijn ze nog makkelijk binnen konden.
Om 7 uur stonden alle vrijwilligers voor die avond gereed om aan te vangen, en na de laatste instructies door de voorzitter van de vereniging, nam iedereen zijn positie in en wachtte op de eerste bezoeker.
Die eerste bezoeker kwam wel, maar ging ook meteen weer weg. Ze had pas ’s middags toestemming van haar ouders gekregen om te gaan feesten en had dus geen kaartje kunnen halen. Met het gewilde stempeltje kwam ze toch nog onder haar huisarrest uit!
Daarna begon de stroom bezoekers aan te zwellen. Vooral veel mensen zonder kaartje die maar vroeg gekomen waren om in ieder geval naar binnen te kunnen. Omdat er al 600 kaarten in de voorverkoop waren uitverkocht zijn we gaan registreren hoeveel mensen er zonder kaart binnen kwamen. Omdat er nu eenmaal een veiligheidsnorm is voor het aantal bezoekers, dit in verband met het aantal nooduitgangen enzovoorts waren we genoodzaakt om rond half elf, bezoekers weg te sturen. Dit was voor sommigen aanleiding om wat te gaan ‘kwallen’ aan de entree, wat natuurlijk begrijpelijk is. In goed overleg met de brandweer, en na een precieze vaststelling van het aantal bezoekers, konden er nog enkele bezoekers bij, waarna we het bord “uitverkocht” aan de entree moesten hangen. De laatste bezoekers die nog binnen mochten sprongen elkaar, direct na het passeren van de entree in de armen van vreugde; “ We zijn binnen!”
Ondertussen was het feest in de tent, en ook op het buitenterrein, in volle gang. De DJ van Techno Industries beukte er lustig op los, en met rook en lichteffecten had de tent iets van een sprookje. De drank vloeide rijkelijk, want als je danst, krijg je dorst! Ondertussen liepen de vrijwilligers het vuur uit de sloffen om alles gladjes te laten verlopen. Wisselgeld hier, nog maar weer een stapel jassen daar. Plastic bekers bij halen, nog maar eens een doos met flessen wijn uit de koeling gehaald. Het feest liep als een trein, het publiek had het naar hun zin en de spanning van de organisatie zakte af tot een prettig niveau. De hamburgers vlogen als de spreekwoordelijke broodjes over de toonbank, de rijen bij de toiletwagen, af en toe, onafzienbaar.
Ondertussen deden de parkeerwachters, plichtgetrouw hun werk. Omdat de tent uitverkocht was werden bestuurders van auto’s aangesproken of ze kaarten hadden en zo niet moesten ze weer vertrekken. Zo ook, bij een echtpaar, die gewillig het raampje open draaiden. Op de vraag of ze ook kaartjes hadden gaf de vrouw ten antwoord; “Ik ‘koom hier singen hoooor!” Het bleek Anita van de Rapsodies te zijn!
Om iets na twaalven betrad zij de podium, om een fabuleus optreden te geven. Het publiek hing aan haar lippen, er werd geduwd en getrokken om bij het podium te komen. En ja, toen kwam het nummer waar iedereen op gewacht had; “de kleine merel” De zaal deinde en kolkte en toen de DJ het geluid wegdraaide zong iedereen uit volle borst, met de handen omhoog; “Die kleine merel is mijn vriend, hij heeft mijn vriendschap echt verdiend” Zoals we al eerder zeiden, “volle bak, ambiance” Met nog een toegift was het optreden echt voorbij, waarna Anita nog handtekeningen uitdeelde en er nog CD’s gekocht konden worden. Ondertussen had de DJ wederom wat lekkere dansmuziek gevonden en klommen de uitbundigen weer op de danspodia. Ondertussen kregen we nog wel wat medelijden met het middelpunt van een vrijgezellenfeest. Letterlijk gekluisterd aan zijn rolstoel was het plassen soms wat moeilijk. Maar bij navraag bleek ook hij, een geweldige avond te hebben beleefd. Ondertussen werd het koud, de nacht was helder en de bezwete lijven zochten soms verkoeling buiten, wat niet altijd goed uitpakte. De EHBO moest nog wel wat werk verrichten maar echt heel erg werd het gelukkig nooit.
De eerste taxi’s verschenen inmiddels op het terrein om de vermoeide feestneuzen weer naar huis te brengen. De politie verscheen ten tonele om de sluitingstijd netjes na te leven, hetgeen we natuurlijk hebben gedaan. Zoals altijd bleven er nog mensen hangen, maar met wat vriendelijke woorden en wat zachte dwang hebben we ook hen buiten gewerkt. Ondertussen werd er al keihard achter de bar gewerkt om de overgebleven drank in de koeltrailer te laden. De bezems, die er eerst niet waren, werden ter hand genomen om de eerste puinhopen weg te werken. Bij de garderobe werd er nog bingo gedaan met de nummertjes van de laatste jassen en werd de beveiliging bedankt voor de bewezen diensten. Werd de afbreekploeg van de muziek en het geluid goed geholpen met sjouwen en stonden onze bonnenverkopers en entreebezetting aan hun ververdiende pilsje.
Met een woord van dank voor de inspanning en het enthousiasme van de vrijwilligers gaf de voorzitter het woord aan de penningmeester om de omzet bekend te maken, hetgeen tot algehele tevredenheid stemde.
Nu de vermoeidheid echt begon toe slaan, vertrokken diverse mensen richting hun bed, zo ook een klein clubje die de nacht in de tent heeft doorgebracht.
Bij het eerste licht werden er al spullen opgehaald en was de aanblik van het terrein die van een grote vuilnisbelt. Met vereende krachten hebben we nog alles op zondag zoveel mogelijk weggewerkt waarna de nieuwe school/werk week weer een aanvang nam.
Dektse Dance Night 2001 was voor ons als organisatie een geweldige uitdaging en voor het publiek een fantastisch feest. We gaan het volgend jaar weer doen, hebben we al besloten. We gaan dingen verbeteren die nog beter kunnen en hopen dat ook volgend jaar weer op zoveel bezoekers mogen rekenen.
Daarmee sluiten we dit stuk af, hoewel???
DDN 2001, waarin Jeroen geen hamburger meer kan zien, Arno (ons jonge manneke) gewoon stug doorwerkte, Jos het allemaal strak geregeld had, Bart nog vrijwilligers zocht, Hans nog effe een brandje ging blussen, Fonny zijn T-shirt gewoon aanhield, Rogier drank genoeg heeft gezien, Frank een bord voor zijn kop had, Tjeu best streng kan zijn, Bart wat waterig uit zijn ogen keek, Kristel iets met nummertjes deed, andere Christel het verband weer eens zag, Johan toch nog hamburgers lustte, Stef en Mark weer een goede kapstok hadden, Jan niet meer thuis kon slapen en Wiebe zich niet meer zo druk moet maken.
